فراموش نکنيد که گا هی توقف لازم است.وگرنه پايمان  مجروح،وذهنمان منحرف می شودوخستگی توان جستجومان را ميگيرد.

در روزگاران گذشته،کشاورزان زمينشان را به هفت قطعه تقسيم ميکردند:هرسال،يکی از اين قطعات را ،بدون کاشتن چيزی در آن رها ميکردند..در آن قطعه،علف های هرز،گياهان زير رست،و هر آن چيزی رشد می کند که ارادهء طبيعت بر آن است تا بدون دخالت انسان برويد.بدين گونه،زمين در خودگردش کار می يابدومی تواند در سال بعد،بذر کشاورزی را پذيرا شود.

کسی که با ارادهءآزاد خود توقف نکند،سرانجام توسط زندگی فلج خواهدشد.در جستجو-همانند همه چيزوحتی بيشتر از هر چيز-عمل و سکون به يک اندازه اهميت دارند.

  
نویسنده : ريحانه عابد ; ساعت ۸:۳٩ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٢ اسفند ،۱۳۸٢