ترانه‌هاي سكوت

مبارزه را بپذيريد.وفراموش نکنيد :در زندگی لحظه هايی هست که بيشتر نيازمند شجاعت ايم تا احتياط.بعضی تصميم ها نيازمند آتش هيجان هستند. بنابراين،عادت کرده ايم بگوييم:آرامش لازم است.بايد برای اين تصميم آماده باشيم.

هيچ کس نميتواند خودش را مستقيما برای چيزی آماده کند.مسايل زيادی هستند که می توان آنها را برنامه ريزی کرد،اما هيچ کدام از اين برنامه ها،بهتر از برنامه هايی نيستند که خود زندگی به ما پيشنهاد می کند .ماجرای جادويی ـکه در آن همه چيز برای ياری ما بسيج می شود تا جهشی عظيم از فراز يک مغاک کنيم ـهمواره ناگهانی رخ می دهد و خيلی زود می گذرد .رخ داد اين ماجرا،حاصل عملی نامرئی است که انجام داده  ايم،بی آن که رويش حساب کرده باشيم. بايد آن را بقاپيم يا رها کنيم. روشن است که شايد در مغاک سقوط کنيم. اما در اين زندگی،چه چيزی خطرناک نيست؟